Bellatores
Döneminin Baş Seherbazı, Ezekiel Harris tarafından kurulan örgütün anlamı Adaletin Savaşçılarıdır. Resmi olarak 1970 yılında kurulan ve kendisine bu ismi veren grup, aslında 1960 yılından beri gizliden gizliye varlığını sürdürmektedir.
Bu topluluk, tek bir amaç için kurulmuştur; adalet. Sihir bakanı Austin Hudson’ın adaletsizce sürdürdüğü 35 yıllık hükümdarlığa ve insanların inatla yok saydığı diktatörlüğe dur demek için, özgürlükçü ve yenilikçi bireylerin bir araya toplanmasıyla oluşmuştur. # Devamı İçin TIKLAYINIZ!
Scuta
Ingemar Byström tarafından ‘Düzenin Kalkanı’ adı altında kurulmuşlardır. 1970 yılında, Bellatores gibi güçlü bir örgütün ortaya çıkışı ile, birnevi mecburiyet sebebiyle savunma gücü olarak ortaya çıkmıştır.
İlk kuruluş amaçları düzeni (Bu vesileyle aslıda Sihir Bakanı ve bakanın inançlarını) korumak olsa dahi, çoğu üyenin katılım amacı doğrultusunda daha nebze Bellatores’u ortadan kaldırmak şeklinde amaç kayması oluşmuştur. Buna rağmen liderleri Byström, bu amacı reddederek tüm isteklerinin halk tarafından demokratik yollarla beş kere seçilmiş olan bakanı ve bununla beraber düzeni korumak olduğunu birçok kez belirtmiş, belirtmeye devam etmektedir. # Devamı İçin TIKLAYINIZ!
KARAKTER DEĞİŞİM ARACI
♣ Karakter Değiştir ♣
K.Adı:
Şifre:

HOGWARTS: KAPALI!
TARİH: EYLÜL 1975

Paylaş
 

 Profesör Allison'un Odası

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Horace Rufus Allison
Biçim Değiştirme
Ϟ Rp Beğenileri : 0

Horace Rufus Allison
Biçim Değiştirme

Profesör Allison'un Odası Eaf4CD

* Düzenlenecektir.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Horace Rufus Allison
Biçim Değiştirme
Ϟ Rp Beğenileri : 0

Horace Rufus Allison
Biçim Değiştirme
Monako
09:55
Uzun yıllar önce…


İskemlesinde oturmuş bir vaziyette etrafı seyre dalmıştı, parmakları bir tüy kalemi bile tutamayacak kadar güçsüz, bedeni ise sanki savaştan yeni çıkmışçasına harap bir haldeydi. Belki de bu çaresizliğinin nedeni, kendi hatalarının cezasını gözleri önünde yaşanan ölümlerle acımasız bir şekilde ödemesinden kaynaklanıyordu. Kendini bu derece çaresiz hisseden genç büyücü, kardeşi Xavier’ın ölümünden sonra daha da içine kapanmıştı. Ölüm, ölüm, ölüm… Kimine göre yeni bir hayatın başlangıcı, kimine göre ise bir devrin kapanışıydı. Horace’a göre ise ciğerlerine çektiği havanın lanet bir zehriydi. Bu zehir öylesine etkiliydi ki hayatın o acı gerçekleriyle yüz yüze gelmesinin önünü açıyordu. Horace, bundan hep kaçmak istedi ve yeterli gücü kendinde bulana kadar bu yaşananları kalbinin en karanlık köşesine gömmeyi tercih etti. Yaptığı yanlış bile olsa güçlü olmak için bunu yapmak zorundaydı.

Penceresine düşen su damlacıklarını izlerken aslında kardeşi için döktüğü her bir göz yaşının etkisini yaşadı, bedeninde. Xavier’la geçen her bir gününü özleyecekti ve kardeşinin anısını bir daha yaşatabilecek kimse olmayacaktı. Bu gerçeği biliyordu ve o anda yüzünde istemsizce bir titreme başlamıştı. Ailesinin katledilmesi, sevdiğini dostlarının gözlerinin önünde öldürülmesi ve bunun getirdiği acılar kolay atlatılabilecek durumlar değildi. Radyodan gelen o sesler halen kulaklarında çınlıyordu sanki. ‘Cornelius Allison, Pernell Allison, Gabriel Allison, Arnold Allison…’ Çikolata kahvesi gözleriyle ıslanan toprağı seyrederken yavaşça iskemlesinden kalktı ve parmaklarıyla pencerenin kolunu kendine doğru çekerek doğanın o eşsiz kokusuyla buluşmak istedi. Suyun toprakla buluşmasını her daim severdi, huzuru belki de doğanın kendisinde arıyordu. Fakat şu sözü aklından hiç çıkarmazdı: “Huzur dediğin insanın kendi doğasında kendisiyle bütünleşmesidir.” Horace, gerçeklerden o kadar kaçmak istemişti ki bir iki saniyede olsa huzuru farklı yollardan aramanın peşine düşmüştü fakat bunlar huzur değildi, sadece acılarının kendi içinde yaşattığı çırpınışları durdurmak için kendisine sunulmuş bir geçiş yoluydu.

Doğanın içinde kendini aramaya çalışan Horace, gözlerini kapatarak bir süre yağmurun sesini dinlemek ve çimenlerin kokusunu hissetmek istedi. Çocukluğundan beri mermer basamakların üzerinde koşan, ailesinin ona yaşattığı güzelliklerle her daim gurur duyan ve kardeşiyle beraber geçirdiği o güzel anılar eşliğinde evinden ayrılmanın hüznünü son kez yaşayan genç büyücü artık gitme vaktinin yaklaştığını hissetmişti. Kirpiklerini hafifçe açtı ve son kez evine baktı, buradan ayrılmadan önce bu maneviyatın acı dolu duygusunu doya doya yaşamak istiyordu, çünkü buraya bir daha gelmeyecekti…

Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu
Biçim Değiştirme Dersliği
10:55


Uzun uğraşlardan sonra sonunda bakanlıkla anlaşabilmiş ve mezun olduğu okula biçim değiştirme profesörü olarak atanmıştı. Mutluydu, ailesini kaybetmiş bile olsa bedenini canlandırabilecek, ailesi gibi sahiplenebileceği tek bir yerin varlığını bile biliyor olmak onu bir nebze olsun huzurlu hissettirebiliyordu. Parmaklarıyla belinde tuttuğu asasını kavradı ve kapının ön tarafına koyduğu bavullarına doğrulttu. “Wingardium Leviosa.” Asasıyla bavulları kitaplığın tam yanında bulunan boşluğa doğru üst üste gelecek şekilde yerleştirdi ve ardından kendisi için ayrılmış olan çalışma masasına doğru yöneldi. Akşama epey bir vakit vardı, bu süreçte biraz dinlenmenin kendisine iyi geleceğini düşündü. Masasının üzerinde duran fincanından birkaç yudum aldı ve gözlerini kapatarak kendini bir süreliğine sessizliğe bıraktı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Profesör Allison'un Odası
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Hogwarts-RPG :: 2018-2021 Mâzisi-